Als klein meisje wilde ik van alles worden: schoonheidsspecialiste, echtgenote van de dierenarts, internationaal superster of moeder. Ook journaliste schoot meermalen door mijn hoofd, al werd die ambitie op basis van “zekerheden zijn belangrijk in het leven” niet direct gesteund door pa en moe.

Jaren later, toen ik op mijn negentiende moeder werd van een prachtige zoon, besloot ik dat zekerheden niet bestaan. Dat geen enkele keuze in het leven enige garantie geeft, maar hopelijk wel veel voldoening. En dat ik carrièretechnisch daarom maar in het diepe moest springen.

Het bleek de juiste keuze. Al tijdens mijn studie Geschreven Journalistiek begon ik met schrijven voor diverse opdrachtgevers. Dat zijn prettige samenwerkingen, die ik in de loop der tijd heb uitgebouwd.

Het leuke van mijn vak is dat het me de kans geeft om te praten met veel verschillende mensen, over allerlei onderwerpen, met als bindende factor dat ik erachter probeer te komen wat mensen boeit en beweegt.
Bekende en onbekende mensen, met veel passie voor hun werk, gezin en het leven zelf.