'Alleen op vakantie met je kinderen'

Te duur, te saai, te gevaarlijk, te eenzaam. Het valt niet mee om een vakantie te regelen voor jezelf en je kinderen. Toch heeft het absoluut zijn voordelen. Jij hebt het laatste woord over de bestemming en je kunt het tripje zelf coördineren en voorbereiden. Freelance-medewerkster Agnes Hofman wilde met haar zevenjarige zoon op vakantie en ging op zoek naar de beste en leukste manier op basis van low-budget.

Dit jaar ga ik alleen met mijn zoon van zeven met vakantie. We hebben nog geen idee waar de reis naartoe gaat. Hij wil zon, water en ijsjes. Heel veel ijsjes. En een speeltuin. Ik wil zon, water en rust. Heel veel rust. En redelijk low budget. Tot maximaal 800 euro wil ik uitgeven voor minimaal tien dagen genieten.

Als kind van globetrotters kwam ik overal. Zo ging ik in de caravan met konijn, hond en papegaai naar Polen, zwom ik in Scandinavische zeeën en bezocht ik verschillende drielandenpunten, van Limburg tot in Zuid-Amerika. Inmiddels ben ik zelf moeder en wil ik mijn zoon ook geweldige vakantie herinneringen meegeven. Maar mijn situatie is anders dan die van mijn ouders. Zij deden alles samen. Hij reed, zij navigeerde. Hij coördineerde, zij vertaalde. Samen genieten, maar ook samen de zorg delen.

Voor genieten heb ik zeker talent, maar hoe ontspannen is het eigenlijk om twee weken in een vreemde omgeving je kind te vermaken? Thuis gaat het nog wel. Hij heeft zijn eigen speelgoed, zijn vriendjes en weet alle leuke plekjes in de buurt te vinden. Dus ben ik maar gaan rondvragen.

Naar een resort?
Vriendin Willemijn, ook een single moeder, ging vorig jaar met haar zoon van zes naar Cuba. Ze heeft de reis last minute geboekt bij Peter Langhout. “Geweldig. Absoluut een droomvakantie,” kijkt ze erop terug. “En het was all inclusive, dus ik hield de kosten in de hand.”

Dat klinkt goed, maar ik ben niet echt het type om in een resort te verblijven. Deze Club Med-achtige complexen zijn me, door de bingo en karaoke, te weinig avontuurlijk. Ik wil echt het vakantieland leren kennen.”Denk je wel aan die kleine?” merkt Willemijn op. “Voor kinderen is een resort geweldig. Er is van alles te doen en als hij het naar zijn zin heeft, is jouw vakantie geslaagd.?” Daar zit wat in, maar ik ben nog niet overtuigd. Er moeten toch nadelen aan een resort zitten, merk ik sceptisch op. “Jawel. Er zijn daar veel stelletjes en gelukkige gezinnetjes. Juist dan voel je momenten van eenzaamheid. Ik had wel contact met anderen, maar veel vrouwen zien het niet zitten om een alleenstaande vrouw aan haar man voor te stellen.”

Daar kan ik inkomen. Op zich heeft het wel wat, zo’n verre reis. Maar het ligt te ver boven mijn budget. Tegenwoordig maakt het niet zo veel meer uit of je binnen of buiten Europa vliegt, maar alle prijzen gaan voor mij maal twee, aangezien kinderkorting niet geldt omdat ik maar voor één volwassene betaal. Ik moet dus iets anders bedenken, en ga maar eens online.

Groepstherapie
Tegenwoordig zijn er veel reisorganisaties voor alleenstaande ouders. Op zich is het idee wel aardig. Iedereen zit in dezelfde situatie en dus heb je al snel aanspraak. Als je met leuke mensen op reis gaat, is het vast geweldig. Maar niet als de andere vakantiegangers het tripje zien als groepstherapie op een zonnige locatie. Ik stuit op Dynamic Holland, dat twee doelgroepreizen aanbiedt. De foto’s van het Oostenrijkse tripje zien er leuk uit, maar het schema is al bepaald. Ook kan je een week eilandhoppen in de Waddenzee á 399 euro per persoon. Dat is zeker avontuurlijk, maar het zal maar net slecht weer zijn. En ook hier ligt de planning al vast.

Ondertussen gaat de telefoon. Mijn voormalige schoonmoeder. Zij en haar man gaan ieder jaar op vakantie waarbij ze tijdelijk van huis ruilen. Een echtpaar trekt in hun bungalow in een landelijke omgeving en zelf gaan ze naar de kust. Misschien een idee voor mij, oppert ze. Het klinkt wel erg ideaal. Geen extra kosten en toch naar een andere omgeving. Helaas is mijn kleine flatje voor dit doel vast niet geschikt. Ook zou ik het eng vinden. Mijn zoon heeft immers dagen dat de bijnaam Simon de Sloper wel op hem van toepassing is.

Animatieteam
Ik kijk verder op het internet. De site one2gether.nl spreekt me wel aan.‘Onze groepsreis geeft je de zekerheid van het gezelschap, maar verplicht je tot niets. Elke deelnemer is vrij om te doen wat hij of zij wil.’ Het leuke van deze organisatie is dat ze ook een forum op internet hebben. Zo kunnen reizigers vooraf al kennismaken. Mijn oog valt direct op een tripje naar Zuid Frankrijk. Zon, zee, strand, avontuur én een animatieteam voor mijn zoon. Ik zie me al liggen in mijn nog aan te schaffen bikini, nippend aan een koud roseetje, met zonnehoed op zwaaiend naar mijn lachende zoon die voorbij rent. Ik wil boeken. Meteen. Maar de prijs valt een beetje tegen. Als we acht dagen gaan, ben ik alleen voor de bus en logies al door mijn
budget heen. En dan moeten de vele ijsjes en mijn rosétje nog betaald worden.

Toch is dit wel een handig idee voor alleenstaande ouders met meerdere kinderen, aangezien je voor een tent betaald en, behalve voor de busreis, niet per persoon.

Ook andere georganiseerde reizen blijken behoorlijk aan de prijs. Niet zo vreemd. De doelgroep is vrij groot. Er zijn inmiddels een half miljoen eenoudergezinnen in Nederland en die groep blijft stijgen. En bijna overal waar een speciale doelgroep voor is, hangt een prijskaartje aan. Beetje krom eigenlijk, omdat juist deze mensen de kosten niet kunnen delen. Of toch wel?

Misverstanden
Als ik besluit om met mijn zoon een grote tent in Frankrijk te huren en daar zelf naartoe rijd, dan komen alle kosten op mij neer. Maar ik kan ook met een vriendin gaan en zo de kosten delen. Ik bel vriendin Hendrika. Ze schiet in de lach. “Je weet toch dat wij het maar maximaal 72 uur met elkaar volhouden. Daarna krijgen we ruzie en daar heeft niemand wat aan.” Daar heeft ze gelijk in. Maar mijn andere vriendinnen zijn of single zonder kids, of flink aan de man en dus ongeschikt om mee te nemen. Vriendin Barbara ging vorig jaar mee als vijfde wiel aan de wagen met een vriendin en haar gezin. “Drama,” riep ze nadien uit. Vooraf leek het allemaal leuk, maar al op de heenreis naar Kroatië ging het mis. Na anderhalve week, waarin Barbara op eieren liep om de goede vrede te bewaren, ging het mis. Goed mis. Uiteindelijk heeft ze de trein naar huis moeten pakken. Oorzaak van de ruzie was een misverstand over geld. Dus het is handig om hier in ieder geval goede afspraken over te maken.

De alleenstaande freak
Ook de vakantie van kennis Maarten is memorabel. Deze nieuwbakken alleenstaande vader van twee had wel een break verdiend en toog naar een bungalow van Center Parcs. “De kinderen kunnen zich daar prima vermaken en zo kon ik zelf ook tot rust komen, tot een buurvrouw zich ermee ging bemoeien. Mijn kinderen speelden buiten met haar dochter en ze kwam een praatje maken. Gezellig, dacht ik nog. Maar toen ze hoorde dat ik alleen met mijn kinderen was, riep ze haar dochter. Die mocht niet meer met mijn kinderen spelen. Ik ben een
alleenstaande vader, geen freak.”

Inmiddels komt de vakantie snel dichterbij, ben ik er steeds meer aan toe, en heb ik onze droomreis nog niet gevonden. Ik ben bang dat ik mijn budget moet verhogen, maar dat gaat weer ten koste van pretparkbezoekjes in de rest van het jaar. Het alternatief is mijn eisen bijstellen. Dus niet zo ver weg, niet zoveel zon en eventueel zonder animatieteam. Dat geeft op zich niet. Het voornaamste doel is dat mijn zoon en ik weer even van elkaar kunnen genieten. Even geen rekening houden met school, werk en andere verplichtingen, maar badmintonnen, een nieuwe omgeving leren kennen en na het eten een potje Rummicub. Daarna gaat hij slapen, babbel ik wat met de buurtjes of ga ik eindelijk al die boeken lezen die ik het afgelopen jaar heb gekocht.

Hoe handig zou het zijn als ik iemand kende met een caravan, die hem ergens voor me neer zou zetten en wij dan rustig vakantie kunnen vieren voor een vriendelijk bedrag. Niet dat ik zo gek ben op kamperen, maar met het geld dat ik bespaar, kunnen we leuke dingen doen. Ik denk aan strandjutten in Bretagne of misschien kanovaren in de Ardennen. Okee, het is er niet zonovergoten, maar er is wel water en de vrijheid om te doen wat we willen. Zo mijmer ik wat, tot ineens het kwartje valt. Ik bel mijn vader. “Zeg, die caravan van vroeger… hebben jullie die nog?”

Praktische tips:
-Staat je kind wel in je paspoort? Zeker als de andere ouder een andere nationaliteit heeft, kan dit nogal wat papierwerk bij de ambassade opleveren. Houd hier rekening mee.

-Let goed op of de kinderkorting wel geldt. Meestal alleen bij twee betalende volwassenen.

-Delegeer. Kinderen kunnen best een handje helpen om de vakantie ook voor jou leuk te maken. Kleine klusjes als de tent uitvegen of de afwas doen is best aan ze besteed.

Bestemming tips:
-Bedenk dat de zee leuk en spannend is, maar voor ouders van kleine kinderen niet relaxed. Je moet constant een oogje in het zeil houden. Als je samen met iemand bent, kan je die zorg nog voor een gedeelte uit handen geven. Een ondiep zwembad geeft als je alleen bent, in ieder geval meer rust.

-Informeer goed of het vakantieland wel geschikt is voor kinderen. Vriendin Willemijn wilde aanvankelijk naar het mooie Jamaica, maar dat land is meer ingesteld op stelletjes zonder kinderen.

-Laat de nieuwe liefde thuis voor je weet dat hij of zij een blijvertje is. Drie weken op een onbewoond eiland met het nieuwe samengestelde gezin kan bij kinderen de verkeerde indruk wekken.

-Kijk goed naar je kinderen voor je boekt. Als je nooit met je hele gezin de stad ingaat omdat het zo druk is, dan is een stedentrip niets voor jullie.

-Zijn het moeilijke eters, boek dan een reis waarbij de maaltijden zijn inbegrepen. De tijden van romantisch een restaurantje uitproberen en daarna dansen tot de kleine uurtjes zijn toch voorbij. Het is ook leuker om contacten vlakbij je logies te zoeken, om de avonden in gezelschap door te brengen.

-Erg gezellig, een paar kinderen onder de twee jaar, maar informeer vooraf goed of je er wel mee mag vliegen. Meestal is het een kind onder de twee per volwassene. Als alleenstaande met een drieling van anderhalf is het daarom wellicht handig om hier goed naar te informeren.

-Cultuur met kinderen is leuk, maar twee uur wachten voor het Vaticaan in de hitte met een kind dat plots naar het toilet moet, niet. Het Vaticaan loopt niet weg, in tegenstelling tot jonge kinderen, dus misschien is dat iets voor later. Het is ook erg leuk om de kinderen allemaal een plattegrond van de stad te geven, een ijssalon of speeltuin te omcirkelen en de kinderen de weg te laten zoeken. Zo leer je een stad echt goed kennen en de kinderen vermaken zich prima.

-Ga vooral niet opbieden tegen exen. Natuurlijk is twee keer luxe op vakantie leuk voor de kinderen, maar als je het niet kunt betalen, houdt het op.

-Misschien een open deur, maar boek vooral geen vakantie op afbetaling. Van het geld dat je daarna maandelijks moet aflossen kan je na twee jaar echt luxe op vakantie.

naar boven / terug