24 uur New York!

Alle experts zijn het erover eens; New York is een geweldige reisbestemming, waar je makkelijk een boeiende week kan doorbrengen. Maar wat als je een stop over maakt? Want de tussenstop op JFK richting huis, kan natuurlijk met een dagje worden verlengd. Lifestyle-journaliste Agnes Hofman boekte ook haar vlucht om voor 24 uur in de stad die nooit slaapt.

  Wilde plannen had ik, als New York-virgin! Direct na landing vanuit Barbados zou ik naar een kluis hollen, mijn koffers deponeren en met de handtas richting hotel gaan. Daar snel inchecken en de New Yorkse nacht was van mij. Maar helaas, wat duurde het lang. Bij de douane, de zoektocht naar de kluis (die een openbare garderode bleek te zijn) en de rit naar het hotel. Maar één ding had ik zowaar goed uitgekiend, de locatie.

Eerlijk is eerlijk, zelf heb ik het niet bedacht. Maar als je op een nachtvlucht vanuit Dallas in business class met een wildvreemde touroperator lepeltje-lepeltje ligt, begin je een gesprek. Ik wel tenminste en van deze Wolfgang Hendrix van US Travel vernam ik dat Hotel Pennsylvania dé ideale uitvalsbasis is voor een spoedbezoek in de stad die nooit slaapt.

Hij heeft gelijk; pal tegenover Madison Square Garden en Penn Station, op loopafstand van Times Square en met uitzicht op het Empire State Building. Need I say more? Ja, het hotel is verrassend betaalbaar. En heeft een koffiebar in de lobby. Gewapend met een latté ging ik de straat op, om vervolgens overspoeld te worden met beelden. Ik heb veel gezien en ben op veel plaatsen geweest, maar deze stad is something else . Al jaren droomde ik van de Grote Appel. Series als Friends en natuurlijk Sex and the City geven een beeld waarin ik mezelf wel kan vinden; een diversiteit aan mensen, culturen, mode, kunst en culinaire hoogstandjes. Het is altijd fijn wanneer je hoge verwachtingen bewaarheid worden. En dat is zeker het geval in New York.

Vanaf het Pennsylvania Hotel is Times Square goed te belopen. De meningen van mijn omgeving hierover waren verdeeld; moet ik hier mijn kostbare tijd aan besteden? Want, dit grote plein is eigenlijk niet meer dan een uitgebreide collectie billboards. Dat klopt, maar ook het meest beroemde kruispunt ter wereld. De wandeling richting 42nd Street en Broadway voert langs deli's, koffiebars en kledingboetieks. En ook langs het Nederlander Theatre, waar Guys 'n Dolls net is afgelopen. De limo voor actrice Lauren Graham staat al klaar, net als de vele handtekeningenjagers. Mijn vlucht kwam helaas te laat binnen om de voorstelling te zien, maar wellicht iets voor een volgende keer. Om de afstand hoef ik het in ieder geval niet te laten.

Ik merk dat de drukke dag erin hakt. Vanochtend liep ik nog door Bridgetown in Barbados voor een reisverhaal en nu, tien uur later, ben ik in de grootste stad van de Verenigde Staten. Het zijn teveel mooie en nieuwe indrukken, die ik helaas lichamelijk te verduren krijg. Ik wil wel door, maar ik kan niet meer. Gelukkig komt er net een fietstaxi langs. Ik schiet in de lach. Al vanaf mijn zesde weiger ik in toeristische treintjes te stappen en mijns inziens is dit minstens zo erg. Maar mijn pijnlijke voeten winnen het van de ijdelheid en na enige onderhandeling over de prijs, stap ik achterin.

Het had zeker iets aan het ritje toegevoegd als George, de Nigeriaanse chauffeur, iets over New York had kunnen vertellen. Of als hij minder gevaarlijk had gereden en me zo niet bij iedere inhaalpoging een kleine hartverzakking had bezorgd. Na twintig minuten laat ik me afzetten bij mijn hotel, waar ik op mijn kamer nog een klein stukje Jay Leno meepik.

Ik word wakker van gedreun in mijn oor. Ah, we zijn aan het aanmeren stel ik vast en ik draai me weer om. Maar dan dringt de werkelijkheid tot me door. Het is niet de motor van het cruiseschip waarop ik de voorafgaande week verbleef, maar een boormachine in de aangrenzende kamer. En ik lig niet in mijn hut, maar in een New Yorkse hotelkamer. Een blik op de wekker leert dat het al tien uur is. Zonde.

Binnen no-time sta ik buiten. Mijn bagage heb ik in de beveiligde garderobe van mijn hotel achtergelaten en ik hou een taxi aan om me naar Central Park te brengen. Maar, zover kom ik niet. We passeren Carnegie Hall en mijn muziekhart gaat sneller kloppen. Deze concertzaal werd gebouwd in 1890 en staat bekend om zijn architectuur en akoestiek. Voor de liefhebbers, de nagalmtijd bedraagt hier in een volle zaal maar liefst 1,8 seconde. Hier traden Judy Garland en The Beatles op en gaf Maria Callas haar afscheidsconcert. Lachend vertelt de tourguide dat wanneer toeristen vragen hoe ze bij Carnegie Hall moeten komen, het antwoord standaard luidt; ‘Practice. Lots of Practice.'

Vanaf Carnegie Hall ben ik al vlakbij Central Park dus ik besluit verder te lopen. De korte wandeling is zeker een aanrader. Ik passeer Bergdorf Goodman, Harry Winston, Tiffany & Co en Saks. Het is maar goed dat ik mijn reis eindig in New York en hier niet ben begonnen, anders had ik mijn budget er in tien minuten doorheen gejaagd. Het zijn alleen de beste merken die zich een ruimte aan deze straat kunnen veroorloven. De prijs om je hier te vestigen is jaarlijks 11.000 dollar per vierkante meter. Aan deze lange straat bevinden zich overigens ook het Metropolitan Museum of Art en het Solomon R. Guggenheim Museum. Handig wanneer je weinig tijd hebt en veel wilt zien.

Maar ik wil meer. Nog meer New York beleven, maar eerst even een frisse neus halen in Central Park. Op de hoek bij het Park Plaza Hotel word ik aangesproken door een verkoper van de hop on/off bus, die ik maar niet aan het verstand krijg dat Nederland minstens zo multicultureel is als New York. “But really, from what part of Holland are you?” probeert hij mijn Braziliaanse looks te verklaren. Met een dagkaart en zijn telefoonnummer (“Call me for dinner tonight” – waren Nederlandse mannen maar zo voortvarend) klim ik in de dubbeldecker-cabrio.

Toegegeven, het is minstens zo erg als de fietstaxi, maar werkelijk de beste New York-tip die ik heb gekregen. Vanuit mijn luie stoel kom ik langs alle landmarks die ik zo vaak heb gezien in films, series en in het nieuws, zoals de Russian Tea Room, de Trump Towers, Wall Street en Ground Zero. Het is indrukwekkend om met eigen ogen te zien hoe groot de krater is, op de plaats waar het WTC heeft gestaan. De bus valt stil en ik ook. Zeker wanneer ik St. Paul's Chapel zie. Gebouwd in 1766 is dit het oudste openbare gebouw van Manhattan, dat pal tegenover het WTC stond. De wolkenkrabbers zijn er niet meer, maar de kerk die nagenoeg onaangetast bleef, werd een symbool van hoop voor New Yorkers. Acht maanden lang, tot mei 2002, was de kerk een toevluchtsoord voor de honderden vrijwilligers die hier een maaltijd, bed of troostende schouder aangeboden kregen.

Het is mogelijk om hier uit de bus te stappen, maar de tijd begint te dringen. Het is al drie uur geweest en ik wil nog graag naar Ellis Island. Dit eiland in de haven van New York City deed eind 19 de en begin 20 ste eeuw dienst als grenspost voor de twaalf miljoen nieuwe immigranten die zich in de Verenigde Staten wilden vestigen. Zoals Vito Corleone, in het tweede deel van de Godfather-reeks.

Dankzij mijn buskaart hoef ik niet in de rij te staan en kan ik redelijk snel de boot op. Desondanks ga ik het niet redden. De laatste boot naar Ellis Island, is net weg. Gelukkig krijg ik toch een indruk van deze locatie, wanneer ik het passeer onderweg naar Miss Liberty, zoals het Vrijheidsbeeld liefkozend wordt genoemd. Volgende keer beter, bedenk ik me. Want dat ik terugkeer naar deze bruisende stad, staat vast. Al is het maar voor een wandeling door Central Park. Maar dan zorg ik voor een betere planning én comfortabele schoenen.

Tips;

-Bedenkt vooraf goed waar de focus op moet liggen; cultuur of shoppen. Want voor beide bezigheden, is de tijd eigenlijk te schaars.

-De Hop on, hop off bus. Ja, inderdaad, het kan niet toeristischer. Maar voor wie weinig tijd heeft is deze tour ideaal. Hij stopt op alle bekende locaties en je mag er onbeperkt on en off .

-Bereid je goed voor! Met het idee dat ik voldoende tijd had voor de ferry naar Liberty- en Ellis Island, wandelde ik rustig naar Starbucks, babbelde ik met een lokale cartoonist en fotografeerde ik NY wildlife, zoals vogels, eekhoorns en taxichauffeurs. En ja, toen vertrok de boot. Voor het Vrijheidsbeeld was ik op tijd, maar de boot naar Ellis Island vertrok die dag niet meer. Erg jammer, want een absolute must see.

Shoppen doe je;

-In Bleecker Street, in Greenwich Village. De hop on/off bus rijdt door deze bijzonder leuke winkelstraat, die wars is van ketens. Hier vind je overigens ook veel nacht- en comedyclubs.

Ontbijten doe je:

-Op zondagmorgen in Central Park. Met een latté en een kaneelbroodje van Starbucks is het op een bankje goed toeven.

Van A naar B doe je met:

-De hop on/off bus. Imagotechnisch niet optimaal, dat geef ik direct toe. Maar je ziet meer dan in de metro en met een dagkaart, kun je ongelimiteerd in- en uitstappen. Bij de straatverkopers kun je ook alvast een ticket kopen voor de boot naar Liberty- en Ellis Island. De korting is te verwaarlozen, maar deze aankoop scheelt erg veel tijd, omdat je met dit ticket niet in de lange rij hoeft te staan.

Cultuur vind je in:

-Het Metropolitan Museum of Art, dat ook zeer geschikt is voor korte bezoekjes. (metmuseum.org)

Eten doe je:

- New York Magazine heeft een uitgebreide gids met restaurantrecensies. Zeker een aanrader, want het aanbod is zeer gevarieerd; nymag.com/restaurants

Slapen doe je:

-Bij Hotel Pennsylvania (hotelpenn.com). Wanneer je meer comfort wilt of in een ander deel van de stad wilt overnachten, kijk dan op hotels.com/newyork.

naar boven / terug