Soul searching met Deepak Chopra

Nuchterheid, daar staan wij Nederlanders om bekend. Wij chanten niet snel ‘hallelujah’, behalve dan misschien met voetbal of schaatsen. Toch was ik benieuwd, toen ik voor Talkies een exclusief interview met heuse guru zou doen. Gezond sceptisch, maar met open mind reisde ik af naar de winderige Flevopolder, alwaar het orakel Deepak Chopra, guru van de sterren, zijn opwachting maakte.

Het is druk in de zaal van de schouwburg in Almere. Vanaf het balkon heb ik goed zicht op het podium en de zeshonderd geïnteresseerden die op het seminar zijn afgekomen. Naast me zit Dennis. Ik voel zelf nog niet de behoefte om me te introduceren op deze vroege woensdagmorgen, maar Deepak staat nog geen minuut op het podium of hij gebiedt ons te participeren. De allereerste oefening is je buurman iedere vijftien seconden in zijn oor fluisteren, vragend wie hij is. Dennis begon bij mij. “Wie ben je?” Ik noem mijn naam en aangezien ik niet beschik over meerdere persoonlijkheden, blijf ik deze herhalen. Na een aantal minuten, draaien de rollen om. Dennis blijkt niet alleen maar Dennis, maar ook ‘vader’, ‘kracht’, ‘liefde’ en ‘samen’.

Na deze ongemakkelijke eerste kennismaking, moesten we ons contact direct verdiepen. “Wat wil je?” hoorde ik zachtjes in mijn oor. Ik besloot de gêne te laten varen. Ik was er nu toch en ach, je moet dingen niet half aanpakken. Liefde, wilde ik dus. En gezondheid, succes, lef, kracht en balans. Wat een openheid. Trots deed ik na deze sessie mijn ogen open. Nu was het mijn beurt om te vragen. Hij wilde als eerste een Porsche Cayenne en daarna ook graag succes en liefde. Gelukkig was hij voor dat laatste op de juiste plek. Deepak heeft veel met liefde en je moet vooral eerst van jezelf houden. Jezelf leren kennen. Als iemand vraagt wie je bent, ben je niet je baan, je bezittingen of je opleiding, predikt Deepak met zijn Indiase accent. Dat is je ego. Wie je echt bent, laat alleen je ziel zien.

Tijdens de koffiepauze blijkt dat Dennis alle boeken van Deepak heeft gelezen en erg tegen de Indiase guru opkijkt. “Hij snapt het gewoon. Zijn inzichten zijn heel verhelderend.”
Ik kan niet anders dan dit beamen. Deepak snapt het inderdaad, maar het is allemaal zo logisch. Net alsof iemand me zojuist heeft uitgelegd hoe ik auto moet rijden, terwijl ik al jaren ons wegennet onveilig maak. Verfrissend, noemt Dennis mijn kritische blik, maar hij verwacht dat ik aan het einde van de dag ‘om’ ben. We zullen zien.

Rockster
Ik loop naar binnen waar wat commotie is ontstaan. Naast de kraam met Deepak-merchandise heeft zich een rij gevormd. Niemand minder dan de kleine Indiër signeert, lacht, praat en poseert met de opgewonden fans. Net een rockster, bedenk ik me, terwijl ik me uit de voeten maak. Mijn moment komt straks, na het seminar. Dan gaan Deepak en ik samen naar Amsterdam, waar ik een exclusief interview met hem heb.

Emiel de Bruin, de man die Deepak naar Nederland heeft gehaald, slaat het allemaal gaande. Hij heeft niet zoveel met de guru, zo blijkt. “Ik denk dat ik er net als jij te nuchter voor ben. Ik heb ook geen boeken van hem gelezen,” biecht de voormalige accountant en eigenaar van een basketballteam op. “Hij is wereldberoemd en ook populair in Nederland. Mijn bedrijf verzorgt trainingen aan het bedrijfsleven en door de Human Resource Managers van grote organisaties uit te nodigen, maken zij op een leuke manier kennis met mijn bedrijf,” zegt hij.

Een reclamestunt dus, al moet het ook een winstgevende operatie zijn, aangezien een kaartje zeshonderd euro kost. En dat maal zeshonderd gasten. Maar daar is De Bruin het niet mee eens: “Alleen om Deepak naar Nederland te halen ben je al anderhalve ton verder. Zijn gage, business class tickets en het verblijf voor hem en zijn gevolg in het Amstel Hotel. En dan deze schouwburg afhuren, inclusief een uitgebreide lunch. Dat tilt het totaalbedrag boven de twee ton. En zoveel kaarten zijn er niet verkocht. Veel gasten zijn hier daarom op uitnodiging, om de zaal vol te krijgen.”

Mantra
Dat maakt de opwinding er niet minder op, bij de aanwezigen. Enthousiast slaat iedereen na de pauze aan het mediteren. Ogen dicht, rug recht en handen op je schoot. “Feel your heart” zegt Deepak. En we moeten onze ogen gesloten houden, tot hij zegt dat we ze mogen openen en dat kan wel even duren. Totale stilte en overgave in de zaal. Ik voel het nog niet. Wat moet ik met deze man, vraag ik me af. Waarom loopt iedereen zo met hem weg? En waarom durft niemand een kritische vraag te stellen? “I am, I am, I am,” zegt Deepak. Dat is ons mantra dat we moeten herhalen. “Feel your heart. Don’t think of anything.”

Dennis zegt later dat hij zich op dit moment een paar tellen high voelde. “Dat is het extase moment. Deepak beheerst dit tot in de finesses. Complete gedachteloosheid. Dat wil ik graag leren; hoe je dit moment kan rekken. Je kan het vergelijken met tantraseks. Dan denk je ook niet meer aan de boodschappen die je nog moet halen.” Om ons heen knikken mensen instemmend. Het is inmiddels lunchpauze en we nuttigen onze ‘uitgebreide lunch’, een bolletje ham of kaas, buiten op de trap naast de schouwburg. Het is best gezellig zo, maar toch maak ik hier geen vrienden. De mensen zijn vrij gesloten, en als ze erachter komen dat ik geen ‘volger’ ben, staakt de conversatie helemaal. Ik voel me een ketter, een ongelovige, maar ik probeer het te begrijpen. Ik wil weten wat mensen zo boeit aan Deepak. Waarom ze lachen om zijn grapjes, die echt niet grappig zijn. Waarom ze luid applaudisseren om een youtube-filmpje van een andere spreker die hij laat zien. Waarom ze geëmotioneerd raken als hij verschijnt. Laat staan als ze hun naam tegen Deepak mogen noemen. Volwassen mannen met rode konen en betraande ogen, die stotteren en diep buigen als ze hem de hand mogen schudden. Maar antwoorden krijg ik niet. Alleen de vriendelijke suggestie om zijn boeken te lezen.

Ik verheug me op het einde van de dag. Het is een hele zit en ik wil die man even zelf in de ogen kijken. Maar dat zal niet lukken, zegt Deepak kort voor vertrek, als hij onze date in het Amstel afblaast. Hij is te moe, zegt hij. Alles wat ik wil weten, moet ik op de persconferentie vragen. Maar ook daar krijg ik mijn antwoorden niet. Niet hoe hij zichzelf ziet, als spreker, leraar of priester en al helemaal niet of hij handelt uit een gevoel van noodzaak.

Dennis, die ik mee naar binnen heb gesmokkeld, vraagt zich hardop af hoe hij zijn doel, die Cayenne, kan bereiken. Ai. Dat wil Deepak niet horen. Want dat is je ego, je slechte ego, die alleen oog heeft voor materiële zaken. Je moet handelen vanuit je ziel, je pure ziel. Anders wordt het nooit wat. Dennis knikt bedeesd. Ik niet. De man van alle antwoorden, kan mijn vragen niet beantwoorden. De man die vandaag meer dan tien mille per uur heeft getoucheerd, zegt dat je nooit vanuit geld moet handelen. De man die bescheidenheid predikt, maar schermt met zijn vermogen, zijn beroemde klantenkring en zijn academische achtergrond. Een man die niets nieuws vertelt, maar schathemelrijk is geworden door de twijfels van zijn publiek. Dennis, doe je ding. Ga voor die Cayenne. Bespaar vooral op dure seminars, dan is die auto snel van jou.

naar boven / terug